/FORSIDEN /SPØRSMÅL /OPPDATERINGER /BOKLISTE

Bursdagsfeiring

Publisert:
17.08.2009
00:17

Det blå går så fint i eitt med himmelen og den kvite stjerna lyser opp. Eg er veldig fin i dag. Eg har på meg dei beste finkleda og skoa er nypussa. Mor er ikkje med, eg er aleine, men likevel er eg ikkje redd. "Det er bursdag i dag" hadde ho sagt, "bursdag" tenkte eg. Det er jammen ikkje lengje til eg har bursdag! Eg blir seks år den 6. Juni. Det er litt morosamt å tenkje på. Mor seier at eg har blomsterbursdag, det tyder at eg skal få blomstrar.  Eg liker å seie det, eg får blomstrar om tre veke, for då har eg blomsterbursdag!

 

Alle dei andre borna i klassa er her, dei ropar og bråkar. Eg står mest for meg sjølv. Eg kjenner ikkje så mange enno. Dei har pynta seg dei og. Gutane ser litt ut som meg, det er bra, da kjenner eg meg ikkje så aleine. Alle jentene har på seg fine kjolar med smykker i sølv og gull. Dette må jammen vere ein viktig bursdag, sjå så fine alle saman er! Ei dame kommer bort til meg, ho har eit kamera i den eine handa, og ho spør om eg vil vere med å ta eit bilete. Sjølvsagt vil eg det, enda mor hadde tatt bilete før eg gjekk. Eg likar å ta bilete, særskild når eg er så fin. Det er fleire som skal ta bilete, heile klassa. Alle saman stillar seg opp. Ein stor gut med raudt hår stillar seg foran meg, eg prøver å gå litt til side så eg skal synas, men det nyttar ikkje, uansett kva eg gjer så stiller han seg foran meg. Kvifor gjør han det? Eg har aldri gjort noko mot han. Etter vi har tatt biletet snur han seg mot meg og seier; "det der passar ikkje inn her!" så går han. Kva meinte han? Passar ikkje eg inn? Eller var det noko anna?

 

Dei andre borna ser rart på meg, kva er det for noko? Eg ser inn i eit vindauge, spegelbiletet mitt tittar tilbake på meg. Eg ser akkurat ut som eg gjor då eg gjekk heimafrå. Ingenting er annleis. Korkje buksa eller jakka er krølla, og håret er fint. "No skal vi gå!" høyrer eg ein mann rope. Eg spring etter dei andre og stillar meg opp. Ei dame kjem etter meg, "skal du ha den der med deg?" spør ho meg, og peikar på den kvite stjerna. "ja, det skal eg" svarar eg medan eg smiler til ho. Ho ser ikkje særskild glad ut, og tar fatt i handa mi og leiar meg heilt bak i rekka. "Ikkje gjer noko ut av deg" seier ho kjapt, og går. Eg forstår ikkje noko, eg trudde alle var glade i dag, kva har eg gjort? Vi byrjar å gå, alle ropar og hoiar, og mange vaksne står og ser på oss. Kvar skal vi? Brått vil eg berre heim til mamma, ikkje vere her. Ikkje feire bursdag.

 

Vi går langt, kjempelangt. Eg kan høyre musikk, glad musikk. Alle smilar og er glade, men mange ser framleis rart på meg, fleire pekar. Eg kjenner ei trist kjensle, eg veit jo ikkje kva som er gale. Vi går framleis, går og går. Kva for bursdag er dette? Vi går ikkje så mykje i min bursdag. No stoppar vi, vi berre står her. Eg trur vi ventar på noko. Eg kan sjå guten med det raude håret lengre framme. Han snur seg og kikar stygt på meg.

 

Vi byrjar å gå igjen, vi ska opp ei lang gate, i enden av gata ser eg eit kjempestort hus. Det er nesten kvitt. Kanskje det er dit vi ska? Kanskje det er der bursdagen er? Nokon står på ein balkong og vinkar, dei ser glade ut. Det er nok dei som har bursdag. Ein mann kjem inn i rekka vår. Han tar meg på skuldra og seier, "du passar ikkje inn her. Slik får du ikkje lov til å gå", og så tek han meg ut av klassa og leiar meg ut til sida. Eg forstår framleis ikkje kvifor alle er så sinte på meg. Eg har ikkje gjort noko gale. Eg gjorde som frøken sa, "alle saman må pynte seg og ta med seg eit flagg, for i morgon er det bursdag!" Eg ser klassa min gå vidare forbi det store huset, alle viftar med flagga sine og ropar "hurra, hurra, hurra!"


bursdagsfeiring
(nynorsk tentamen i 10. klasse. Oppgaven var å skrive en tekst om kultur, jeg valgte tema ut i fra debatten om fritt valg av flagg i 17. mai-toget. Fikk karakteren 6)

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits